Înțeles
Care distruge; distrugător, nimicitor.
„Furtuna a avut un efect distructiv asupra recoltelor.”
Sinonime
Antonime
Cum se folosește
Variantă: destructiv. Feminin: distructivă; plural: distructivi, distructive.
Forme flexionare
- masculin plural
- distructivi
- feminin
- distructivă
- feminin plural
- distructive
După DOOM 3 (Dicționarul ortografic, ortoepic și morfologic al limbii române, ediția a III-a).
Etimologie
Din franceză (destructif), după a distruge.