Înțeles
Greu de deosebit sau de înțeles; neclar, vag.
„Din depărtare se auzea un murmur indistinct.”
Cum se folosește
Feminin: indistinctă; plural: indistincți, indistincte.
Forme flexionare
- masculin plural
- indistincți
- feminin
- indistinctă
- feminin plural
- indistincte
După DOOM 3 (Dicționarul ortografic, ortoepic și morfologic al limbii române, ediția a III-a).
Etimologie
Din franceză (indistinct) și din latină (indistinctus).